دیوارنگاره جدید شیراز با الهام از بیستون، اقتدار تاریخی ایران را بازخوانی کرد

ایده دیوارنگاره جدید نصب‌شده در شیراز با الهام از سنگ‌نگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.

این دیوارنگاره با بازخوانی آن تصویر تاریخی، بر تداوم مفهوم اقتدار ایران در دوران معاصر تأکید دارد. در روایت ارائه‌شده برای این اثر، تلاش شده است با استفاده از زبان هنر، پیوندی میان تاریخ ایران و شرایط امروز برقرار شود؛ به‌ویژه در پاسخ به آنچه در متن اثر، گزافه‌گویی‌های روبیو درباره ایران توصیف شده است.

در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شده‌اند که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگ‌نگاره بیستون، بر ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید می‌کند.

در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و چهره‌ای از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده می‌شوند. این سه شخصیت در ساختار مفهومی دیوارنگاره، نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران معرفی شده‌اند: میدان، دیپلماسی و مردم.

قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، به‌عنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل می‌گیرد. در این روایت، دولت جدا از ملت دیده نمی‌شود و مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند.

در ادامه این اثر، جمله‌ای آمده است که برگرفته از توییت آقای محسن رضایی عنوان شده و با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید می‌کند.

بر اساس توضیح ارائه‌شده درباره این دیوارنگاره، هدف از خلق آن صرفاً پاسخ‌گویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی نبوده است. در این اثر تلاش شده با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، پیوند میان گذشته و امروز ایران به نمایش گذاشته شود.

این دیوارنگاره همچنین بر این ایده تأکید دارد که اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، مفاهیمی جدا از پیشینه تاریخی ایران نیستند و ریشه‌هایی عمیق در تاریخ این سرزمین دارند. استفاده از الگوی سنگ‌نگاره بیستون در این اثر، چارچوب اصلی این روایت تصویری را شکل داده و عناصر معاصر را در امتداد همان مفهوم تاریخی قرار داده است.